Wygląd Zewnętrzny
To niewielki ptak, jednak bardzo charakterystycznie ubarwiony i wydaje się „nie pasować” do ptasiej kolorystyki, którą możemy spotkać wśród krajowych gatunków. Jest niewiele większy od zięby, rozpiętość skrzydeł dochodzi do 28 cm. Jednak błękitny grzbiet i szmaragdowe boki ciała, kontrastujące z pomarańczowym brzuchem, sprawiają, że przyciąga nasz wzrok. Samce mają dziób jednolicie czarny, samice czerwony u nasady dolnej części. Nogi koralowe, pomarańczowe, jedynie u osobników młodocianych są ciemne. Najpierw zazwyczaj go słyszymy, później obserwujemy jak szybko przemyka nad powierzchnią wody.
Występowanie
Zimorodki zamieszkuję niemal całą Europę. W Polsce nie jest to gatunek częsty, na większości obszarów nawet bardzo nieliczny. Najbardziej rozpowszechniony jest na Pomorzu Zachodnim i Środkowym, Warmii i Mazurach. W Polsce centralnej występuje głównie nad środkową Wisłą, Bugiem, Narwią i Pilicą. Silna populacja występuje też na Stawach Milickich. Szacuje się, że w Polsce występuje ok. 6 000 par tego gatunku.
Tryb życia
Gatunek ściśle związany z wodą. Jest to najmniejszy gatunek, który odżywia się rybami w Polsce. Na siedliska przybywa w marcu, kwietniu. Gniazduje w stromych, piaszczystych skarpach jezior, rzek, strumieni. Istotne jest zadrzewienie tych fragmentów linii brzegowej. Norki wykopuje zarówno samiec jak i samica. Często zasiedlają te same, co w sezonie poprzednim. Mają one zwykle głębokość ok. 50-60 cm (maksymalnie do 1,3 m). Otwory są owalne, na wysokości 1,5 – 3 metrów od podstawy skarpy.
Zimorodek może odbywać dwa lęgi w sezonie, czasem nawet powtarza lęg trzykrotnie (w przypadku straty wcześniejszego). Zniesienie wynosi zwykle 5-7 jaj. Wysiadywanie trwa 18-21 dni, po czym następuje okres intensywnego karmienia przez oboje rodziców.
Młode zimorodki narażone są na różne niebezpieczeństwa, m.in. na drapieżnictwo ze strony lisów, łasic i jenotów. Dużą śmiertelność powodują również utopienia, wychłodzenie i głód, z powodu nieudanych polowań.
Pokarm zimorodków to głównie małe rybki: płoć, ukleja, okoń, czasami zdarza się, że posili się rakiem czy innymi wodnymi skorupiakami.
Jest to gatunek częściowo zimujący w Polsce, w większości jednak odlatuje na zimę na południe Europy.
[Źródło: http://www.pnbt.com.pl]
ROZMNAŻANIE
W okresie godowym samiec ściga samicę szybkim lotem klucząc i zataczając koło wysoko nad ziemią. Taniec godowy może trwać kilka godzin i kończy się wtedy, gdy samiec wskazuje samicy wejście do tunelu, gdzie mieści się gniazdo. Jeśli ono jest nadal nie gotowe, wówczas oba ptaki, wspólnie, kończą jego budowę. Zimorodki kopią dziobem tunel, a wykopaną ziemię wynoszą w pazurach na zewnątrz. Gdy tunel i gniazdo zostaną zbudowane, wówczas samiec karmi swoją wybrankę. Samiec przychodzi do partnerki z rybą, kłania się jej, skrzydła ma zwrócone do dołu, wyciąga się i podaje jej do zjedzenia rybę, łbem ku przodowi.
Samica składa 6 - 8 (do 10) czystobiałych jaj. Oboje rodzice na zmianę wysiadują jaja. Młode zimorodki, przychodzą na świat zupełnie nagie i ślepe. Rodzice karmią je na zmianę, małymi rybkami długości 1 - 2 cm. Początkowo maluchy ustawiają się w kolejce po pokarm, najgłodniejsze pisklę ustawia się dziobem w kierunku tunelu, by po uzyskaniu pokarmu przesunąć się w najdalszy kąt gniazda. Podrastające paki coraz częściej rywalizują między sobą o pożywienie. W miarę wzrostu i rozwoju piskląt wzrasta wielkość podawanych im ryb i zwiększa się częstotliwość karmienia. W wieku około 4 tygodni, młode opuszczają gniazdo i zaczynają samodzielne życie. Przez pierwsze dni siedzą na korzeniach lub patykach w pobliżu komory lęgowej, potem zaczynają samodzielnie nurkować i niedługo po tym stają się całkowicie niezależne od rodziców. Zimorodki, poza okresem lęgowym, żyją samotnie.
Okres wylęgu: od maja do września
Liczba lęgów: 1 - 2
Jaja: białe, 6 - 7 sztuk w miocie
Okres wysiadywania: 19 - 21 dni
Zdolność do lotu: po 23 - 27 dniach
[Źródło: http://ciekawiswiata.w.interia.pl]
Kesz to mały pojemnik, a w nim logbook i ołówek.